Προγράμματα και πρακτικές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Ερευνητικά στοιχεία

Ο πληθυσμός των ανήλικων παραβατών που παράλληλα αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες είναι ιδιαίτερα υψηλός στο σύστημα απονομής ποινικής δικαιοσύνης των ΗΠΑ. Πολλοί νέοι των οποίων η εμπλοκή με το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, ξεκινά από μικροπαραπτώματα, εντάσσονται σε ένα κύκλο διαρκώς αυξανόμενης παραβατικότητας, και έχουν ήδη αναπτύξει προβλήματα συμπεριφοράς. Πρόσφατη έρευνα[1] τεκμηρίωσε ότι μεταξύ όλων των ανηλίκων που φυλακίστηκαν το 2000, 56% των αγοριών και 40% των κοριτσιών, βράθηκαν θετικοί στην εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες. Το 2002, το ποσοστό των εξαρτημένων ανηλίκων που είχαν εμπειρία φυλάκισης ήταν 23,8% στις ηλικίες 12-17, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για την ίδια ηλικιακή ομάδα που δεν είχε φυλάκιση ήταν 8%[2].  Διαφορετικές μελέτες, υπολογίζουν το ποσοστό των εξαρτημένων από ναρκωτικά, ανήλικων παραβατών μεταξύ 25% και 67% του συνολικού αριθμού των ανήλικων κρατουμένων.

Το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης αποτελεί και την κύρια πηγή παραπομπής στα θεραπευτικά προγράμματα καθώς για το 2007,  το 55% των εισαγωγών ανδρών και το 39% των εισαγωγών γυναικών σε θεραπευτικά προγράμματα έγινε μέσω του συστήματος απονομής της ποινικής δικαιοσύνης[3].

Η έρευνα έχει τεκμηριώσει τη συσχέτιση της  κατάχρησης ναρκωτικών  και της συνεχόμενης εμπλοκής με το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης και την παραβατική συμπεριφορά. Αυτό σημαίνει ότι οι ανήλικοι παραβάτες που συνεχίζουν τη χρήση έχουν περισσότερες πιθανότητες να συνεχίσουν  παράνομες δραστηριότητες[4]

Η χρήση ουσιών στους ανήλικους παραβάτες συσχετίζεται με κίνδυνους για τη σωματική υγεία. Σε δείγμα κρατούμενων ανήλικων με προβλήματα εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες 63% έχουν εμπειρία πέντε ή περισσότερων πρακτικών που αυξάνουν τις πιθανότητες μόλυνσης από HIV/AIDS και άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες[5]. Τέλος, ερευνητικές μελέτες τεκμηριώνουν ότι  ανήλικες γυναίκες με προβλήματα εξάρτησης στις φυλακές, έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν συνακόλουθη ψυχική νόσο από ότι οι ανήλικοι άνδρες[6].

Προγράμματα

Τα βασικά προγράμματα  που είναι διαθέσιμα στις ΗΠΑ, σε πολλές περιπτώσεις βασίζονται σε μεγάλο βαθμό ή ενσωματώνονται με ένα δικαστικό σύστημα που εξειδικεύεται στην αντιμετώπιση προβλημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Αυτά περιλαμβάνουν προσεγγίσεις διαχείρισης των υποθέσεων των  τοξικοεξαρτημένων παραβατών (Εναλλακτικές Θεραπείες για την Εγκληματικότητα στους  Δρόμους – TASC), προγράμματα που εκτρέπουν  τους παραβάτες από το δρόμο της φυλακής (Εναλλακτικές Θεραπείες για τις Ναρκωτικές Ουσίες από τη Φυλακή – DTAP), καθώς και προγράμματα όπως το «Σπάζοντας τον κύκλο» (BTC), που συνδυάζουν πτυχές των δικαστηρίων για τα ναρκωτικά, των Εναλλακτικών Θεραπειών για την Εγκληματικότητα στους Δρόμους και τη σταδιακή επιβολή κυρώσεων, προκειμένου να βελτιωθεί η παραμονή των παραβατών στη θεραπεία.

Η θεραπεία της εξάρτησης σε ανήλικους κρατούμενους είναι μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία, καθώς μέσα στις φυλακές οι ανήλικοι εκτός από την εξάρτηση, έχουν να αντιμετωπίσουν σειρά άλλων σημαντικών δυσκολιών. Προβλήματα ψυχικής υγείας  όπως άγχος και κατάθλιψη (ιδιαίτερα τα κορίτσια), ακαδημαϊκή αποτυχία και εγκατάλειψη του σχολείου, μαθησιακές δυσκολίες, ή επίσης τη συμβίωση με εξαρτημένους γονείς.

Μελέτη του 2002 [7] αναφέρει ότι το 66% των καταστημάτων κράτησης ανηλίκων, παρέχουν θεραπευτικές υπηρεσίες, με τη συντριπτική τους πλειοψηφία (97%) να είναι εκπαίδευση και ενημέρωση στη πρόληψη της χρήσης ουσιών. Περίπου στα 2/3 των υπαρχόντων προγραμμάτων υπήρχε ομαδική συμβουλευτική από επαγγελματία ψυχικής υγείας. Νεότερη μελέτη[8] εκτιμά ότι στο  75% των καταστημάτων που διέθεταν υπηρεσίες εκπαίδευσης, ενημέρωσης και πρόληψης η μέση προσέλευση ήταν 21 ανήλικοι. Η ενημέρωση και η εκπαίδευση, όπως είναι προφανές, δεν είναι επαρκής στρατηγική για την αντιμετώπιση της εξάρτησης. Από τα προγράμματα που λειτουργούν στις αμερικανικές φυλακές  περίπου το 45% προσφέρει και αμιγώς θεραπευτικές υπηρεσίες.

Τα προγράμματα πρόληψης επικεντρώνονται σε τρείς τομείς:

α. την παρέμβαση στους ανήλικους υψηλής επικινδυνότητας για την πρόληψη εκδήλωσης παραβατικής συμπεριφοράς, πριν την εμπλοκή με το ποινικό σύστημα

β. στη δικτύωση και τη συνεργασία με φορείς νομικής υποστήριξης, υπηρεσίες υγείας και κοινωνικές υπηρεσίες με στόχο την υποστήριξη των οικογενειών στην αναγνώριση και την αποθάρρυνση των εξαρτητικών συμπεριφορών και

γ. στην υποστήριξη των διωκτικών και των δικαστικών αρχών στη παροχή

εκπαίδευσης και ανάπτυξης δεξιοτήτων για την καλύτερη αντιομτεώπιση των ανηλίκων παραβατών με προβλήματα χρήσης ουσιών.

[1] NIDA, 2006

[2] SAMHSA, 2004

[3] SAMHSA, 2007

[4] Young et al, 2007

[5] Teplin et al, 2005

[6] Teplin et al, 2005

[7] Snyder and Sickmund, 2006

[8] Young et al, 2005

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s